உன்னோடு நான் இருந்த ஒவ்வொரு மணித்துளியும் மரண படுக்கையிலும் மறக்காது கண்மணியே!
vendredi 31 décembre 2010
ஏக்கம் ...
நீ வருவாய் என நான் இருந்தேன்
ஏன் மறந்தாய் என நான் அறியேன்
கண்கள் உறங்கவில்லை
இமைகள் தழுவ வில்லை
கவிதை எழுத ஒரு வரியும் கிடைக்க வில்லை
அமைதி இழந்த மனம் எதையும் நினைக்க வில்லை
வாராயோ ....
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire